6. Paradise Island

Beste allemaal!!
Nogmaals de allerbeste wensen voor 2009, dat het maar een mooi jaar word. Hier is het in ieder geval goed begonnen.

Ben afgelopen maand voor het eerst in de woestijn wezen kamperen met dezelfde groep als waar ik ook mee naar Musandam ben geweest. Het rijden door het losse zand is echt gaaf, de woestijn is een grote speeltuin als je in de auto zit. Hier en daar een verdwaalde kameel maar vooral veel zand. Verder was het standaard kampeer-concept weer goed bevallen (lekker biertjes drinken bij het kampvuurtje, gitaarmuziekje en een hele prima BBQ). Het enige nadeel is dat je dagen na de trip nog steeds het zand uit je oren kan kloppen, maar het was het waard, echt een heel relaxt weekendje.

Helaas zijn in december alle Dutchies weer terug naar Nederland vertrokken, ik ben de laatste der NHTV’ers hier in Dubai op het moment. Erg jammer, ik ga ze missen... Maar de afgelopen maand stond toch voornamelijk in het teken van mn vakantie naar Sri Lanka. Samen met een collega en haar man (beide afkomstig uit Sri Lanka) ben ik 25december voor 10 dagen daarheen gegaan. OUWEHOERHÉ... wat een beestelijke vakantie.

Eerste dag was chillen bij haar familie thuis in een riant huis op het platteland net buiten de hoofdstad. Of zeg maar gerust midden in de jungle, alleen maar groen en allerlij oerwoudgeluiden. In stijl hebben we wat kokosnoten uit de tuin leeggelurkt (het nummer -drink met je billen bloot, melk uit een kokosnoot- zat voor de rest van de vakantie in mn hoofd). Naast een oom, tante en oma wonen er enkele mensen die het huis bewaken en klusjes doen, slaafjes ja. Niet dat ze slecht verzorgd worden ofzo, maar toch heb ik het gevoel dat er een redelijk verschil is in ‘klasse’. Ondanks die verhouding blijven die mensen ook na hun pensioen daar wonen uit loyaliteit, zo was er een vrouwtje van minstens 85 jaar oud dat letterlijk in een hoek van 90graden nog steeds rondsjouwt en met koken helpt... al met al een kleurrijk gezelschap daar thuis!

Na wat eerste indrukken opgedaan te hebben zijn we ons gaan wassen bij de lokale wasput waar het hele dorp zichzelf en zn kleding wast, toen voelde ik me echt mogli uit junglebook! Vervolgens gegeten daar... das ook een hele belevenis. Behalve dat het voor mij even wennen was dat men hier alleen maar (3keer per dag) rijst eet met zeeeeer spicy groenten en vlees, eten ze dat ook nog eens met de hand. Ik vind het er nog steeds onsmakelijk uitzien, maar ik ben de beroerdste niet dus na een korte uitleg over vinger-eet techniek was ik ook in staat om de rest van de week al het eten met mn handen naar binnen te graven... na een week alleen maar rijst was ik zo blij dat ze ook in Sri Lanka een Mc Donalds kennen!

Colombo, de hoofdstad, ziet er een beetje uit als verwacht. Een grote chaos op de weg, mensen rotzooien maar wat aan en hebben volgens mij geen flauw benul van verkeersregels. Veelal oude gebouwen waar de verf van afbladdert en overal elektriciteitskabels die over straat hangen, echt zo’n heerlijk onsamenhangend viezig geheel. Allerlei kleine winkeltjes waar de kip, het fruit of de namaak merkkleding voor de deur word tentoongesteld. Kleine eettentjes zijn een hele ervaring; het zijn simpel ingerichte zaakjes, je moet er niet vies zijn van kakkerlakken en om het niveau wat extra omhoog te krikken gebruiken ze een verknipte lokale telegraaf als servetje, HACCP is hier blijkbaar geen prioriteit. Dan heb je nog de straathonden, tuk-tuks en veel militair machtsvertoon (elke straathoek wordt bezet door een soldaat met een groot klapperpistool om zn nek) Ik vind het helemaal prachtig!!

Verder is er prachtige natuur in Sri Lanka, en wat kun je beter doen dan daar met je jeep doorheen crossen?! Dat hebben we dus ook gedaan, heel gaaf het offroaden hier, beter dan in de woestijn nog. Lekker door de modder banjeren en de vetjanus uithangen blijft leuk. Om dat te doen zijn we naar Habarane gegaan, 4uur rijden van Colombo. Alles leuk en aardig – een goeie dag gehad. De terugweg verliep iets anders dan gepland. Ik lag lekker te pitten voordat ik na een knal wakker word en zie dat onze kundige chauffeur de wagen tegen de muur geparkeerd had, even schrikken dus. Maar eenmaal uitgestapt bleek dat die gapert nog iets anders geraakt had voordat ie de muur tegenkwam. Het was Brommer Vs. onze Jeep, mag duidelijk zijn dat wij die strijd wonnen maar dat was niet zo leuk voor de brommer. Er lag een knul voor apegapen vijf meter van zn brommer vandaan. Gelukkig geen schade aan zijn rug of hoofd of iets dergelijks, maar zn been zag er minder goed uit. Ik denk dat ie de komende 6 maanden in een rolstoel doorbrengt. Maargoed, daar sta je dan 1uur snachts. Binnen een uur stond er een man of 15 zich te bemoeien met deze casus, erg spijtig want die jonge word daar natuurlijk niet beter van. Na lang bakkelijen werd ie afgevoerd naar het ziekenhuis in een Tuk Tuk (lekker comfortabel). Ik had wel een ambulance verwacht maar zo werkt dat blijkbaar niet hier. Dus toen nog meer staan bakkelijen met de alle aanwezigen en daarna met de politie, en zo komt het dat je uiteindelijk om 5uur snachts de band van de jeep ligt te verwisselen – als dat geen vakantiegevoel is weet ik het ook niet ;)

Verder zijn we door het land gereden en hebben we theeplantages... oliefanten... veel dorpjes... natuur... rivieren waar dorpelingen zichzelf in staan te wassen... veel strand... en een nederlands fort (ja wij waren hier een paar honderd jaar geleden de baas met onze VOCmentaliteit!!) gezien.

Oud en nieuw was een prima feestje op het strand maar niet heel veel bijzonders, gewoon lekker chill. 1 januari was er een zegen-sessie van een aantal monnikken thuis bij de familie van mn collega. Nog nooit zoiets gezien; er kwamen 5 boedhistische monnikken op bezoek. Het ritueel begon met een veel te lang gebed. Beetje saai was dat want ik kon er niets van verstaan, ook voor performance scoren die mannen geen punten. Ze zaten daar onderuitgezakt te brabbelen en keken of ze de tafel van 5 moesten opdreunen tijdens de wiskundeles... beetje een eentonige klaagzang. Daarna kregen ze een bord en ging de hele familie langs met eten om te serveren. Daarna nog een gebed van ik weet niet hoelang en kregen we een gezegend stukje touw om onze pols gebonden... alles ging er heel rustig aan toe, de hele familie zat eerbiedig op de grond te luisteren. Toen de monnikken weg waren was het tijd voor de familie om te eten. Ik beschrijf het misschien een beetje simpeltjes, maar het is best interessant om zoiets mee te maken.

Ik had de mazzel om nog zoiets te zien... een bruiloft. Er was een bruiloft in de familie en aangezien ik deze paar dagen het witte schaap van de familie was mocht ik lekker meedoen. Ik voelde me helemaal als in de film Weddingcrashers. Het was best leuk aangezien het er erg tratitioneel aan toe ging, maar het was ook nogal cheesy moet ik zeggen. Alles ging precies volgens het boekje met lokale dansers, zegening, fotosessie, felicitatierondje enz enz... en de bruid wilde geen alcohol op het feest, wat dat aangaat kwamen al die rituelen wel weer van pas, het gaf ons de tijd om even naar de bar te ontsnappen en er een toch nog goed feest van te maken. Op het einde nog even staan dansen en ik denk dat dat ervoor gezorgd heeft dat ze de dutchman niet snel zullen vergeten...

Dat was tevens het einde van de vakantie, na de bruiloft ben ik snel naar het vliegveld gevlucht en terug naar Dubai gevlogen. Was een chille vakantie; hardcore jungle en veel cultuur gezien, zeker een land waar ik nog weleens heen wil. Eerst maar eens wachten tot die bomaanslagen minder worden..

Tim & Josephine; relaxt, bedankt voor de leuke kerstkaart :D

Hakuna Matata!